دختر ایل / شعر و مسائل اجتماعی

دختر ایل نام اولین مجموعه شعری است که به چاپ رسانده ام

+ تضمین شعر گل مریم

این شعر بسیار زیبا ، تضمین شعر "گل مریم" من است (از مجموعه شعر دختر ایل) که توسط شاعر خوش ذوق و توانمند و دوست ادیب و عزیزم جناب آقای محمود انصاری در قالب مخمس بسیار هنرمندانه تضمین  شده است. باسپاس از استاد انصاری :

 

شبى من با گنه بخشیدنت ، دیوانه خواهم شد

و یا در سینه از روئیدنت دیوانه خواهم شد

پس آنگه از تبى لرزیدنت دیوانه خواهم شد

                   "گل مریم، براى دیدنت ، دیوانه خواهم شد"

                  "نگاهم کن که از بو ئیدنت ، دیوانه خواهم شد"

بیا ساقى در این ساعت بده جام میم چندى

   دلم بیگانه شد بامن ، نمیگیرد دگر پندى

مرنجان سینه ى پر درد را آخر ملامتگر به ترفندى

                            مرا دیوانه میبینى و مغرورانه مى خندى

                           نمیدانى از این خندیدنت دیوانه خواهم شد

هزاران طعنه بر دل شد، ولى هرگز نرنجیدم

گلى را با گلى دیگر ، به زیبائى نسنجیدم

به هر گل زخم خارى را ز راه مهر بخشیدم

                       میان اینهمه گل، منکه مریم را پسندیدم

                     و میدانم که از بوئیدنت ، دیوانه خواهم شد 

سراپا برگ سبزى ، چون ببینم برگهایت را

نگهدارم چو جان  اندر نگینم برگهایت را

چومهرى مى پرستم همجو دینم برگهایت را

                         تو زیباتر از آنى که بچینم برگهایت را

                    نگاهت میکنم ، از چیدنت دیوانه خواهم شد

جهان را باید از عشق ریاکارانه بر هم زد

به دلها شعله ى جانسوز و عالم سوز در دم زد

میان عاشق و معشوق ، درد هجر ازغم زد

                  همه گویند باید بوسه بر چشمان مریم زد

               تو میدانى که با بوسیدنت ، دیوانه خواهم شد

خدایا کاش میدانست احوال دل زارم

که درد خسته جانى کى توانم بر زبان آرم

تو با احساس خود بنگر به روز تیره و تارم

                  به اشک دیدگانم مینویسم دوستت دارم

               تو میخوانى و از فهمیدنت دیوانه خواهم شد

گل مریم براى این دل شیدا تو میمانى؟

همه ناگفته هایم را زچشمانم تو میخوانى؟

لطیفى ، مهربانى ، همدلى ، جانان و هم جانى

                        گل مریم دلم را بردى و خود نیز میدانى

                     که با اینگونه دل دزدینت ، دیوانه خواهم شد

من آن فرزند دیروزم ولى باعشق امروزى

تو کردى رخنه در قلبم کنون با فتح و پیروزى

نمیدانى ، نمیدانى چه آتشها مى افروزى

                      گل مریم دو چشمانت گواهى میدهد روزى

                      ترا مى چینم و با چیدنت دیوانه خواهم شد

تو غوغا کرده اى با شعر در جانم ، ولى منهم؟

چه ها کردى تو با احساس پنهانم ، ولى منهم؟

بگو (محمود) در این راه حیرانم ولى منهم؟

                            تو میخندى به احوال پریشانم ولى منهم

                          از اینگونه نمک پاشیدنت دیوانه خواهم شد

                                                                                                

نویسنده : حجت سمیع زاده ; ساعت ۱٢:٠٢ ‎ق.ظ ; ۱۳٩٢/۱۱/٥
تگ ها: گل مریم و غزل
comment نظرات () لینک