دختر ایل / شعر و مسائل اجتماعی

دختر ایل نام اولین مجموعه شعری است که به چاپ رسانده ام

+ مادر

مادر، تو رفیع ترین داستان حیات منی. تو به من درس زندگی آموختی. تو چون پروانه سوختی و چون شمع گداختی و مهربانانه با سختی های من ساختی. مادر، ستاره ها نمایی از نگاه توست و مهتاب پرتوی از عطوفتت، و سپیده حکایتی از صداقتت. قلم از نگارش شُکوه تو ناتوان است و هزاران شعر در ستایش مدح تو اندک ...                          .......

آنکه آگه شد ز اسرارم تویی

کرد روشن محفل تارم تویی

 

آنکه هر دم در مسیر زندگی

هست تنها یار غمخوارم تویی

 

آنکه ار یک لحظه حالم زار دید

تــا سحرگـردد پـرستارم تویی

 

آنکـه وقت لنـگی بـازار من

می شود تنها خریدارم تویی

 

آنکه با مهر دل انگیز ش سترد

اشک از چشمان خونبارم تویی

 

آنکه از شب تا سحر بیدار بود

تا ببیند چشم بیدارم تـویی

 

آنکه عمرش همچو شمعی آب شد

تـا کنـد روشن شب تــارم تویی

 

آنکه با مهر و وفای مادری

از محبت کرد سرشارم تویی

 

آنکه هنگام غزلخوانی شود

همصدا با حنجر زارم تویی

 

آنکه مدیونت بود هر دم منم

آری آری بهترین یارم تویی

                                                       

                                                                  سمیع زاده

نویسنده : حجت سمیع زاده ; ساعت ۸:۱٩ ‎ب.ظ ; ۱۳٩۱/٢/٢٢
تگ ها: مادر و روز مادر
comment نظرات () لینک


+ معلم

معلم ای سفیر عشق

                           ای قاموس علم و مظهر ایثار

         چه گویم در رسایت من که خود

                             هر واژه ایثار و عشق و مجد را مانی

                                   *********

      چه نامم نام تو ای عشق                      ای گلواژه ایثار؟

       اگر امروز هر علمی ،         به نوعی

                                           جامه ای از فخر می پوشد

          ولی تو                   اصل و نسل و ریشه و بنیاد هر علمی

               مگر آن نازنین دکتر          که شاید ساعتی

                                   ناجی چندین جان می باشد

                    الفبا را           به پیش تو فرا نگرفت؟

                  مگر آن افسران و قاضی و جمع وزیران و مهندسها

            که اکنون هرکدام در علم خود           

                                            یک وزنه می باشند

       به پیش تو                       زمانی جمله شاگردی نمی کردند؟

                            مگر استادیت از یادشان رفته؟

                             *******************  

        معلم ای سفیر عشق

                                            ای گلواژه ایثار

          دلاور پاسداری که       درون صحنه پیکار

                                              بانگ عشق را سر داد

               و با قلبی معطر از شمیم عشق

                                           چون مرغی به خون غلتید...

              مگر درس الفبا را              به پیش تو           فرا نگرفت؟

                            تو درس عشق و آزادی بدو دادی

                              ********************

                معلم ای سفیر عشق

                                                 ای گلواژه ایثار

             ویا آن داغدیده شیرزن           که خود کفن پوشید

                        و در این ره                        نه تنها شوهرش

                                 بل پنج فرزندش فدا گردید

                    مگر درس الفبا را        به پیش تو          فرا نگرفت؟

                              تو درس عشق و آزادی بدو دادی

                                ********************

                معلم ای سفیر عشق         

                                                 ای گلواژه ایثار

     چه گویم نام تو اکنون     

                         که خود  ،   هر واژه ایثار و عشق و مجد را مانی

                 اگر امروز     ،        مهندس ساختمان و جاده می سازد

                       و یا دکتر          به زحمت جان انسان را

                           ز بیم درد و رنجی در امان دارد.......

                                        تو والاتر ز آنهایی

                                چرا که تو خودت انسان می سازی

                                 ***********************

                      معلم ای سفیر عشق  

                                                        ای گلواژه ایثار

                                          ولی افسوس

                           ولی با این همه پاکی و اخلاص و فداکاری

                                      تو مظلومی

                          و من اکنون تورا مظلوم می نامم

                        چرا که مخلصانه خویش می سوزی برای ساختن اما

                                              دو صد افسوس

                                  کسی قدر تورا هرگز نمی داند

                                 *******************

                     معلم ای سفیر عشق

                                                   ای گلواژه ایثار

                      تورا اکنون من                           مظلوم می نامم

                           وزان ترسم     که تو

                                      مظلوم می مانی ...............

                                                                                     ( سمیع زاده)

نویسنده : حجت سمیع زاده ; ساعت ٧:٢٠ ‎ب.ظ ; ۱۳٩۱/٢/۱۳
تگ ها: معلم
comment نظرات () لینک