دختر ایل / شعر و مسائل اجتماعی

دختر ایل نام اولین مجموعه شعری است که به چاپ رسانده ام

+ بیا لیلای من

                   بیا لیلای من مردم از این درد

                    بـرای خاطر مجنون تو برگرد

                    بیا لیلا که من مست و خرابم

                     بــرای دیـدنت در التهابـم

                    بیـا لیلا دلـم لبریـز درد است

                  بدون تو غزلهایم چه سرداست

                    بدون تو غزلهایم قوی نیست

                  زبان شعرمن جز مثنوی نیست

                             بـدون تو من ویک چهره زرد

                           من و یک دفتر شعر و همه سرد

                               بدون تو به خاکستر نشستم

                                قلم را پیش پای تو شکستم

                               بدون تو من و یک بـال بسته

                               من ویک روح نا آرام و خسته

                                بیا لیلا که من مست و خرابم

                                 بــرای دیــدنت در التهابــم

                               تو می دانی که محتاج تو هستم

                               نگاهـم را بـه چشمان تو بستم

                     تـو مـی دانی بـرایت بیقرارم

                              به کندی لحظه ها را می شمارم

                               تو می دانی برای یک نگاهت

                                دلـم رامی گذارم پیش پایت

                                چـرا ایـنگونه آزارم نمـودی

                    توئی که خود گرفتارم نمودی

                                بیا لیلا که مـن مست و خـرابم

                                 بـرای دیـدنـت در التهــابـم

                                 نمــی دانـم چـرا رفتی زپیشم

                              که من همچون دو زلفانت پریشم

                               مــن دیـوانـه در بند تـو بودم

                               اسیــر دام لبخنـد تــو بـودم

                               به تو گفتم که محتاج تـو هستم

                               دلـم را بـا دو زلفـان تـو بستم

 

                    چـرا ایـن گـونه آزارم نمـودی

                              تـوئی که خود  گـرفتارم نمودی

                              بیا لیلای من مردم از این درد

                               بـرای خـاطر مجنون تو برگرد  

 

 

                                                                       ( سمیع زاده)

 

نویسنده : حجت سمیع زاده ; ساعت ۳:۱٠ ‎ق.ظ ; ۱۳۸٥/٧/٢٩
تگ ها: شعر و دختر ایل
comment نظرات () لینک


+ برق نگاه

سر زلف سیاهت تا دوتا شد

دل بیچــاره مـن مبتلا شد

 

نگاهم کردی و بعد از  نگاهت

نگـاهم بـا نـگاهت آشنا شد

 

خـدا دانـد که از بـرق نگاهت

دلـم چـون تیر از چله رها شد

 

نمـی دانم چـه دیدم در نگاهت

که در چشمان من شوری بپاشد

 

فقط می دانم احساس غرورم

شکست و پیش پای تو فدا شد

 

توهم دل دادی و صد بارک الله

به این رسم قشنگی که ادا شد

 

بنـازم قـدرت شـوریـدگی را

که در عالم چها کرد و چها شد

 

                      نلـرزانــد الهـی خـانه ای را  

 

که بـا احساس پاک ما بنا شد

 

                                                                                              سمیع زاده

نویسنده : حجت سمیع زاده ; ساعت ۳:٠٦ ‎ق.ظ ; ۱۳۸٥/٧/٢٩
تگ ها: شعر و غزل و دختر ایل
comment نظرات () لینک


+ دختر ایل

 

دلـم انگار هـوایی شده سرگردانم

توی این شهر هـزار آینه در زندانم

 

 

من کجا اینهمه بیرحمی و دیوار کجا

من کجا قصه یک مرغ گرفتار کجا

 

پر پرواز من اینجا به خدا بسته شده

دلم از این همه تکرار دگر خسته شده

 

مردم از دوری ریواس و چویل و پونه

سبزی دشت و به رقص آمدن بابونه

 

به تماشای پر شاپرکی خوش بـودم

و به تنهائی ام و نی لبکی خوش بودم

 

دامن کوه و لب چشمه فقط جایم بود

دختر ایـل اهـورای غـزلهایـم بـود

 

من از ایـن زندگی ساختگی بیزارم

مرد صحرایم و احساس چویلی دارم

 

زندگی سادگی و نغمه یک آواز است

شادی چلچله ها لذت یک پرواز است

 

زندگی دیدن یک چهره درون آب است

این همه آینه در آینه چون مرداب است

 

یاد آن سادگی و عشق قدیمی کردم

هوس گفتن یک شعر صمیمی کردم

 

شعر من پیش دو چشمان تو معنا دارد

بیت بیتش سخن از دختر صحرا دارد

 

دختر ایــل بیا بـاز مـرا یاری کن

دل بگیر از من دلداده و دلداری کن

 

دختر ایل به دو چشمان تو عادت کردم

بـه پـریشانی زلفان تـو عـادت کردم

 

تـو بیا بـاز همان دختر رؤیـائی باش

ساده و پاک و صمیمی و اهورائی باش

 

 روزگاری به غزلخوانی تو خو کردم

بـه دل ساده و بارانی تو خو کردم

 

می خریدم به هوای تو پریشانی را

لـذت عـاشقی و عـالم حیرانی را

 

دختر ایـل زمـانـی تـو اهـورا بـودی

 گاهی از لطف سخن دختر صحرا بودی

 

خواندمت دختر صحرا و تو را اندک بود

خـواندمت روح اهورا و تو را اندک بود

 

اینهمه گفتم و دیدم که تو را کم باشد

 دختر ایـل مـن اکنون گل مریم باشد

 

گل مریم به خدا واله و سرگردانم

توی این شهر هزار آینه در زندانم

 

گل مریم ز غم دوری تو می میرم

دختر ایل ز مهجوری تو می میرم

 

                                                                      سمیع زاده

 

نویسنده : حجت سمیع زاده ; ساعت ۳:٠٤ ‎ق.ظ ; ۱۳۸٥/٧/٢٩
تگ ها: شعر و دختر ایل
comment نظرات () لینک


+ بی قرار

 

         

نمی دانم چرا دل بی قرارم

همیشه گـوئیا در انتظـارم

 

بــرای دیـدن چشـم قشنگت

دو چشمم را به ساعت می سپارم

 

نمیدانـم چـرا تــا دیـدن تـو

به سختی لحظه ها را  میشمارم

 

نمی بینم تــو را چند روزی

سرم را روی زانــو می گذارم

 

و یـا در خلوت تنهائـی خـود

دلم را می دهم دست سه تارم

 

من و تنهایی و یک  قاب خالی

و آن را پیش رویم می گذارم

 

که تا شاید به افسون مـدادت

درونش شاخه ای مــریم بکارم

 

تو گفتی بی قراری شرط عشق است

و ایــن را مــن به خاطر می سپارم

 

نمی دانم تو می دانی که من هم

بــرای دیــدن تـو بی قرارم ؟

 

نمـی دانم فقط می دانم این را

تورا همچون اهوار دوست دارم

 

                                                                        

                                                                       سمیع زاده

                                             

نویسنده : حجت سمیع زاده ; ساعت ۳:٠٢ ‎ق.ظ ; ۱۳۸٥/٧/٢٩
تگ ها: شعر و دختر ایل و غزل
comment نظرات () لینک


+ اعجاز کلام

 

تــو را همچون اهوار می پرستم

 

نگاهم کن که محتاج تو هستم

 

نمی دانـم چـه کـردی با دل من

 

که چشمم را به چشمان تو بستم

 

تـو مـی گفتی درایـن آشفته بازار

رهـا از قیـد و بنـد  عشق هستم

 

ولـی مـن بـا نگاهی زیـرکانه

بـه امیدی سر راهت نشستم

 

تمـام تـرسم از این بود روزی

بریزی آب پــاکی روی دستم

 

غرورت را بـه آسانی شکستم

و مـن اکنون  به اعجاز کلامی

 

تـو مـی دانی در این آشفته بازار

بـه هر خار و خسی دل را  نبستم

 

نمی دانم چه می خواهی تـو از مـن ؟

 دلــم را مــی گـذارم روی دستـم

 

و مـی گویـم هزاران بـار دیگر

تو را تا زنده هستم می پرستم

                                                                                                                                                                                                                   سمیع زاده

 

 

نویسنده : حجت سمیع زاده ; ساعت ۳:٠۱ ‎ق.ظ ; ۱۳۸٥/٧/٢٩
تگ ها: شعر و دختر ایل و غزل
comment نظرات () لینک


+ گل مریم

گل مریم برای دیدنت دیوانه خواهم شد

نگاهم کن که از بوییدنت دیوانه خواهم شد

تو می خندی به احوال پریشانم ولی من هم

از این گونه نمک پاشیدنت دیوانه خواهم شد

مرا دیوانه می بینی و مغرورانه می خندی

نمی دانی از این خندیدنت دیوانه خواهم شد

میان این همه گل من که مریم را پسندیدم

و می دانم که از بوییدنت دیوانه خواهم شد

تو زیباتر از آنی که بچینم برگهایت را

نگاهت می کنم از چیدنت، دیوانه خواهم شد

همه گویند باید بوسه بر چشمان مریم زد

تو می دانی که با بوسیدنت دیوانه خواهم شد

به اشک دیدگانم می نویسم دوستت دارم

تو می خوانی و از فهمیدنت دیوانه خواهم شد

گل مریم دلم را بردی  و خود نیز می دانی

که با این گونه دل دزدیدنت دیوانه خواهم شد

گل مریم دو چشمانت گواهی می دهد روزی

تو را می چینم و با چیدنت دیوانه خواهم شد

                                                                                            

                                                                                                      سمیع زاده

نویسنده : حجت سمیع زاده ; ساعت ۸:٠٤ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٥/٧/٢٢
comment نظرات () لینک